ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ SPOT ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2009

Ήσυχες νύχτες του Αυγούστου 2012

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τον Αύγουστο του 2012, που έτυχε να είναι αρκετά δροσερός ώστε αρκετοί να ματαιώσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές και να μείνουν στην Αθήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ -για την ακρίβεια, ότι είχε απομείνει απ’ αυτόν- πραγματοποίησε την 20η πανελλαδική του συνδιάσκεψη. Η συνεδρίαση έγινε βραδάκι, σ’ ένα συνοικιακό θερινό σινεμά - δεν χρειαζόταν άλλωστε κάτι μεγαλύτερο για το ευάριθμο σώμα συνέδρων.

Ο απουσιολόγος ανακοίνωσε απουσίες, παρουσίες, αποχωρήσεις και προσχωρήσεις συνιστωσών, διάβασε πονεμένους χαιρετισμούς συμπαράστασης συντρόφων που παραθέριζαν στη Σαμοθράκη, στη Γαύδο, στη Σικελία και λυπούνταν πολύ για την απουσία τους. Η συνδιάσκεψη επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της στο προγραμματικό πλαίσιο 15 σημείων του 2009, το οποίο εμπλούτισε με μια-δυο παραγράφους ακόμη και ύστερα το εναπόθεσε με θρησκευτική ευλάβεια στα αρχείο της λησμονιάς. Η συνδιάσκεψη ανέβαλε επίσης για πολλοστή φορά τη λύση του υπαρξιακού ζητήματος του ΣΥΡΙΖΑ: Τι είμαστε, τι θα θέλαμε να ήμασταν; Κόμμα; Απόκομμα; Λέσχη καπνιστών; Συνάντηση παλαιών συμμαθητών;

Όλες οι συνιστώσες συμφώνησαν ότι δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες για την απάντηση, η οποία μετατέθηκε για την επόμενη συνδιάσκεψη, σε κανένα χρόνο.Είχε προηγηθεί το συνέδριο του ΣΥΝ (Διαρκές; Τακτικό; Έκτακτο; Θα σας γελάσω…) στο οποίο εκτιμήθηκε με κάποια σχετική καθυστέρηση το εκλογικό αποτέλεσμα των πρόωρων εκλογών της άνοιξης του 2012. Εκφράστηκε η ικανοποίηση για το γεγονός ότι το κόμμα και οι σύμμαχοί του (εδώ υπονοήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και η διατύπωση προκάλεσε κάποιες ζωηρές συζητήσεις, αλλά δεν χύθηκε δα και αίμα…) υπερέβη με άνεση τριών δεκάτων της μονάδας το όριο εισόδου στη Βουλή και αντιστάθηκε αποτελεσματικά στη σοσιαλιστική πλημμυρίδα, χάρη στα ανακλαστικά οίκτου και συμπαθείας τέως συγγενών, φίλων και συντρόφων που σε άλλη περίπτωση δεν θα πήγαιναν καν να ψηφίσουν. Μια μειοψηφία συνέδρων, ωστόσο, εξέφρασε την εκτίμηση ότι το αξίωμα «εκλέγομαι, άρα υπάρχω» δεν εξασφαλίζει πολιτική αειφορία - άλλωστε και τα λεφτά της κρατικής επιδότησης δεν φτάνουν πια για να συντηρήσουν μια υποτυπώδη κομματική γραφειοκρατία.

Στο συνέδριο ασκήθηκε οξεία κριτική στην ηγεσία του κόμματος για το γεγονός ότι δεν είχε μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή παρουσία στις εξεγέρσεις των λαθρομεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, των μαθητών για την νιοστή εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, των φοιτητών κατά της επίσημης θεσμοθέτησης των ιδιωτικών ΑΕΙ, των ανέργων για την κατάργηση των επιδομάτων τους, των κατοίκων του κέντρου κατά της γκαραζοποίησης και της τελευταίας πλατείας της Αθήνας, Ωστόσο, θεωρήθηκε αρκετά πειστική η εξήγηση ότι ο οργανωτικός μηχανισμός ήταν αδύνατον να κινητοποιηθεί χωρίς κινητά και internet, τα οποία ανά πάσα στιγμή αχρηστεύονταν από τους δεκάδες ψηφιακούς κοριούς που διέθεταν η ΕΥΠ, η αντιτρομοκρατική, η ΕΛ.ΑΣ. και κάθε κρατική υπηρεσία που σεβόταν τον εαυτό της και είχε προσαρμοστεί στο δόγμα low and order.

Ανεξαρτήτως αυτού, η ηγεσία παραδέχθηκε ότι η κινηματική έκρηξη του χειμώνα του 2012 επεφύλασσε διακριτά πολιτικά οφέλη μόνο για τους αντεξουσιαστές, τον ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, που κατά περίπτωση και επιλεκτικά βρέθηκαν μέσα, κοντά ή απέναντι στα κινήματα των εξεγερμένων, με τις κατάλληλες δόσεις κολακείας και χειραγώγησης. Πάντως, στο συνέδριο εκφράστηκε η εκτίμηση ότι η ζωή θα δώσει κι άλλες ευκαιρίες για να καταδείξει ο ΣΥΝ τον ρόλο του, καθώς η κρίση έχει μεν περατωθεί για την οικονομική ελίτ της χώρας, αλλά εξακολουθεί και δουλεύει εις βάρος της κοινωνίας.

Φυσικά, όπως συμβαίνει με κάθε ζωντανό οργανισμό, το συνέδριο ζωήρεψε πραγματικά μόνον προς το τέλος, στις ψηφοφορίες για την ανάδειξη των οργάνων και του γραμματέα, στις οποίες αναμετρήθηκαν με διαφάνεια και ειλικρίνεια οι δύο νέες τάσεις που είχαν διαμορφωθεί: το ΡΑΑ (Ρεύμα Αριστερής Αυτοσυντήρησης) και η ΠΑΠ (Πτέρυγα Ανανεωτικής Παλινόρθωσης).Η επιμονή μερίδας των συνέδρων να συζητηθεί το εξ ογδόης αναβολής θέμα των σχέσεων του ΣΥΝ με τον ΣΥΡΙΖΑ και της οργανωτικής μετεξέλιξης του δεύτερου δεν είχε ιδιαίτερη τύχη. Μετατέθηκε για το επόμενο συνέδριο, «όταν οι συνθήκες θα είναι ωριμότερες"… Άλλωστε, δεν υπάρχει πια η πίεση των ανένταχτων, οι περισσότεροι επέστρεψαν στη συμπαθή τους αδράνεια…Ή την αδρανή τους συμπάθεια. «Εμείς κι οι συνιστώσες έχουμε ένα κώδικα επικοινωνίας, τα βρίσκουμε μια χαρά, γιατί να τα σκαλίζουμε τώρα;» είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια μέλος της Πολιτικής Γραμματείας. Και κανείς δεν είχε όρεξη να του φέρει αντιρρήσεις.

Είχε νυχτώσει, αν και ήταν Αύγουστος η Αθήνα είχε μια τρυφερή δροσιά στην ατμόσφαιρα και οι σύνεδροι είχαν όρεξη για ένα ποτό στου Ψυρρή και πέριξ. Σκόρπισαν σε παρέες, γεμάτα τα στέκια. Γύρω τους νέοι, ώριμοι, μεσόκοποι, μικροαστοί και προλετάριοι, περιπλανώμενοι ή εποχούμενοι, ανυποψίαστοι για όσα σπουδαία λέγονται και λύνονται σε κομματικά συνέδρια και συσκέψεις, έπνιγαν στο αλκοόλ και την θερινή ευθυμία μικρές και μεγάλες αγωνίες:
Για το αν θα έχουν δουλειά απ’ τον Σεπτέμβριο, πώς θα την σπάσουν στ’ αφεντικό τους τη Δευτέρα, γιατί στο τέλος του μισθού μένει τόσος πολύς μήνας, τι θα το κάνουν το πτυχίο, σε τι είδους κωλοχώρα ζουν, τι περιμένουν από την πολιτική - τίποτα, ήταν η απάντηση για τους περισσότερους που συγκροτούσαν το μεγάλο κόμμα των απεχόντων και αποστράτων, τη νέα σιωπηρή πλειοψηφία της νεοελληνικής κοινωνίας. Οι σύνεδροι, σε μια ανάλογη κατάσταση θερινής ευθυμίας, κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους ανώνυμους εκπροσώπους αυτής της πλειοψηφίας, είχαν ευαίσθητα και πρόθυμα αυτιά να την αφουγκραστούν, αν είχε φωνή. Αλλά, φυσικά, δεν μπορούσαν να διαβάσουν και τη σκέψη της. Θα μου πείτε: Κι αν τη διάβαζαν, θα είχαν κάτι να της προτείνουν;

από την εφημερίδα "ΑΥΓΗ"

Παραμύθι;

της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια μικρή χώρα ήταν ένα συνεταιριστικό εργοστάσιο. Δεν είχε σκοπό το κέρδος. Είχε δημιουργηθεί από ομάδες εργαζομένων. Σκοπός τους ήταν να βοηθήσουν την κοινωνία της χώρας τους. Το εργοστάσιο παρήγαγε μια σειρά βιβλίων με τίτλο «Συμβουλές για μια καλύτερη ζωή». Υπήρχαν βέβαια πολλές και έντονες διαφωνίες ανάμεσα στα διάφορα τμήματα παραγωγής, όμως σχεδόν όλοι ήταν σίγουροι πως τα βιβλία αυτά σιγά – σιγά αποκτούσαν ανταπόκριση και αναγνωσιμότητα από τους ανθρώπους της χώρας. Αυτές εξάλλου τις πληροφορίες έπαιρναν από τους συμβούλους τους. Ξαφνικά και χωρίς κανείς να το περιμένει, τα βιβλιοπωλεία επέστρεψαν το 95,3% της παραγωγής. «Δεν ενδιαφέρεται πια ο κόσμος για αυτή τη σειρά» τους είπαν και δεν θέλουμε να μας πιάνουν πια το χώρο.

Η είδηση αυτή έπεσε σαν κεραμίδα στα κεφάλια όλων. Βγήκαν στην επιφάνεια όλες οι παλιές κρυμμένες έριδες και μίση ανάμεσα στα διαφορετικά τμήματα, μέσα σε κάθε τμήμα, αλλά και ανάμεσα στους ξεχωριστούς ανθρώπους. Το τμήμα συντήρησης κατηγορούσε το τμήμα προμηθειών για τα παλιά εργαλεία και τις ελλείψεις στα ανταλλακτικά, το τμήμα πωλήσεων κατηγορούσε την αποθήκη για ανοργανωσιά στο απόθεμα, το τμήμα παραγωγής κατηγορούσε τη συντήρηση για τις συχνές βλάβες των παραγωγικών μηχανών και το τμήμα συντήρησης το τμήμα παραγωγής για την κακή χρήση των μηχανών. Βαθιές διαφωνίες είχαν μεταξύ τους και οι διευθυντές. Όλοι κατηγορούσαν όλους .

Όμως το πρόβλημα ήταν αλλού. Στη χώρα αυτή πολλά πράγματα είχαν αλλάξει. Οι άνθρωποι μιλούσαν μιαν άλλη γλώσσα και ελάχιστοι μπορούσαν να καταλάβουν τα βιβλία του συνεταιρισμού. Το εργοστάσιο έπρεπε να αλλάξει όλη την παραγωγική διαδικασία. Κανένα τμήμα όμως δεν τολμούσε να το παραδεχτεί. Κάποιοι εργαζόμενοι αποπειράθηκαν να το ψελλίσουν αλλά κανείς δεν τους έδωσε σημασία.

Μια νύχτα κάποιος από τους διευθυντές χωρίς να ρωτήσει κανέναν και χωρίς να τον δει κανένας, έριξε μια βόμβα και διέλυσε την παλιά παραγωγική διαδικασία. Το πρωί όλοι κοίταζαν παγωμένοι τα συντρίμμια. Όταν ο διευθυντής ομολόγησε, άλλοι τον κατηγορούσαν με μένος, άλλοι τον κοιτούσαν με απορία κι άλλοι ένιωθαν μια παράξενη ανακούφιση κι ένα ανεξήγητο αίσθημα ελπίδας.

«Εμπρός, ο καθένας στο πόστο του», είπαν μερικοί διευθυντές. «Συναρμολογήστε τις σπασμένες μηχανές και ξαναχτίστε τα όλα όπως ήταν». «Όχι !», είπαν κάποιοι άλλοι, «η βόμβα ήταν για καλό, να φτιάξουμε ένα καινούργιο εργοστάσιο, με άλλη παραγωγική διαδικασία και καινούργιες μηχανές. Όλοι να γνωρίζουν τη δουλειά όλων. Όλοι να σκέφτονται για όλα, για να μπορούν να καταλαβαίνουν γρήγορα τι αλλάζει γύρω τους. Όλοι να νιώθουν ευθύνη και να στοχάζονται τι παράγουν, γιατί το παράγουν και πώς θα το βελτιώσουν. Όλοι ν’ αποφασίζουν και όλοι να εκτελούν ».

Τι αποφάσισαν τελικά; Συναρμολόγησαν τα συντρίμμια; Μαλώσανε μεταξύ τους και τράβηξε ο καθένας το δρόμο του; Ξεκίνησαν όλοι μαζί ένα καινούργιο εργοστάσιο; Η συνέχεια το ερχόμενο φθινόπωρο ………………

ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΥΜΗΤΤΟΥ

Η μαζικότητα της συγκέντρωσης ξάφνιασε ευχάριστα τους διοργανωτές της συγκέντρωσης

Οι καρέκλες τελικά δεν έφτασαν ...

Με προσοχή ο κόσμος παρακολουθεί τις ομιλίες του Πάνου Κοσμά (από την οργάνωση Κόκκινο) του Γιάννη Στέφου (από το ΔΗΚΚΙ) και του Δημήτρη Στρατούλη (από το ΣΥΝ).

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μοναδικό κόμμα που διοργάνωσε ανοιχτή προεκλογική συγκέντρωση στον Υμηττό. Η ανησυχία για την επιτυχία της ξεπεράστηκε γρήγορα και η συμμετοχή του κόσμου γεμισε αισιοδοξία τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ στον Υμηττό για ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα που θα φέρει το ΣΥΡΙΖΑ τρίτο κόμμα στον Υμηττό και Πανελλαδικά.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, βουλευτής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν είναι πια μαζί μας.

Ο Μιχάλης, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, υπήρξε μια συνεπής και νηφάλια φωνή της Ανανεωτικής Αριστεράς.

Διακρίθηκε για την ανεξαρτησία της γνώμης του, το ανοιχτό μυαλό του, τις ριζοσπαστικές του θέσεις.

Σταθερά προσηλωμένος στις ιδέες της ανανέωσης, της οικολογίας, του ευρωπαϊσμού, υπήρξε πάντα ένας λαμπρός αγωνιστής.

Ηγετικός στέλεχος της ΕΑΡ και μετά του Συνασπισμού, πάλεψε με ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια για μια σύγχρονη φυσιογνωμία της Αριστεράς.

Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΝ θα θυμούνται πάντα τον ευθύ του λόγο, τις πλούσιες γνώσεις του, τη μαχητική του παρουσία. Θα ξέρουν ότι ο Μιχάλης θα είναι πάντα μαζί μας στους δύσκολους δρόμους για μια Αριστερά που πιστεύει στο σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.

H ΚΠΕ του ΣΥΝ ανακοινώνει ότι αύριο, Τετάρτη 27 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί πολιτική κηδεία του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στο Δημοτικό Νεκροταφείο Καλλιθέας.

Επιθυμία της οικογένειας είναι να κατατεθούν δωρεές εις μνήμην αντί στεφάνων:

ΟΜΙΛΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ «ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ» (ΑΡ.ΣΗ.) (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 132/884296-50),

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΥΓΗ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 155/470742-76),

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ(Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296028-11),

ΔΙΑΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296034-62),

ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 080/480847-95)

Kεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού

Βιογραφικό Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης γεννήθηκε την Καλαμάτα, στις 19 Αυγούστου 1941. Παντρεμένος με την Λιλή Σφήκα. Πατέρας του Λευτέρη Παπαγιαννάκη.

Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1964). Μεταπτυχιακό στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Μονπελιέ (1965),

Δίπλωμα Ανωτέρων Σπουδών (DES) στις πολιτικές επιστήμες Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών Παρίσι (1966).

Από το 1967 μέχρι το 1970, ήταν βοηθός στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και την περίοδο 1970-1980, επιμελητής και ερευνητής στο Institut Agronomique Mediterraneen του Μονπελιέ της Γαλλίας. Το διάστημα 1979-1982, δίδαξε στο Κέντρο Ισλαμικών και Αραβικών Σπουδών, ενώ από το 1981 μέχρι το 1989, Επιστημονικός Συνεργάτης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιφορτισμένος με διδασκαλία.

Μετείχε στην εκπόνηση ερευνών και μελετών πάνω στη μεσογειακή οικονομία, την ΕΟΚ, την κινεζική αγροβιομηχανία, την αλιεία στην Ελλάδα κ.λπ., για λογαριασμό ΕΟΚ, ΓΚΑΤΤ, ΟΗΕ (1967-1987). Έχει συνεργαστεί και αρθρογραφήσει στο Βήμα, τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, το Αντί, την Αυγή και τον Πολίτη.

Την περίοδο 1960-63 ήταν μέλος ΕΔΑ και δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα του 114 και 15% για την Παιδεία στο πλαίσιο της νεολαίας της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική Άμυνα. Διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Πολίτης». Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ(1987), καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της. Εντάχθηκε στον Συνασπισμό, έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του, καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του.

Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του και ανέλαβε τη θέση του γραμματέα στην ειδική επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής από τον Οκτώβρη του ίδιου έτους.

Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Κοινωνικής Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου, αντιπρόεδρος της ομάδας για την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά και αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής για την προστασία των ζώων.

Τον Ιανουάριο του 1992, εξελέγη αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Επίσης έχει συμμετάσχει ως μέλος στην Επιτροπή Προϋπολογισμού και ως αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή Αναφορών, καθώς και στην Αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τη Γιουγκοσλαβία.

Στις 28 Ιουνίου 1992, στο Συνέδριο του Συνασπισμού, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (ΚΠΕ) του κόμματος, αλλά δέκα μέρες αργότερα, στις 8 Ιουλίου, απέρριψε πρόταση της προέδρου Μαρίας Δαμανάκη και δεν έθεσε υποψηφιότητα για την Πολιτική Γραμματεία.

Έχει διατελέσει, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΛΕΕΕ), που αποτελεί το ελληνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Κίνησης, υπερκομματικής ευρωπαϊκής οργάνωσης με έδρα τις Βρυξέλλες.

Τον Ιούνιο του 1997, τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας ''Ιπεκτσί'' για τη δραστηριότητά του υπέρ της προσέγγισης της Ελλάδας με την Τουρκία.

Το 1999, έγινε πρόεδρος του ΕΛΕΕΕ. Επίσης ανέλαβε πρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Ουγγαρίας.

Το Δεκέμβριο του 2004, στο 4ο Συνέδριο του Συνασπισμού, έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος, στο οποίο εξελέγη πρόεδρος ο Αλέκος Αλαβάνος και ο ίδιος επανεξελέγη μέλος της ΚΠΕ του κόμματος και αργότερα μέλος της ΠΓ. Από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τις εκλογές του 2007 διετέλεσε υπεύθυνος του τμήματος Οικολογίας του ΣΥΝ.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και ως τη στιγμή του θανάτου του Πρόεδρος του Ομίλου Προβληματισμού και Παρέμβασης ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ (ΑΡ.ΣΗ.)

Συγγραφικό έργο: Οικονομικά και πολιτικά βιβλία (ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά) γύρω από τη Μεσόγειο και την ελληνική ανάπτυξη.( -«Ευρώπη και μετά το Άμστερνταμ» -«Οικολογικά, γενικά…δημόσια υγεία….καταναλωτές»-«Απολογισμός…» -«Διεθνοποίηση») Ο πρόλογος στο βιβλίο «Η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική στο κατώφλι του 21ου Αιώνα»(Ανάλυση – εγχειρίδιο των θ.Κουλουμπή - Σ. Ντάλη), ο πρόλογος στο βιβλίο «Το Μικρό Λεξικό του Ευρώ» (Ντανιέλ Κον – Μπετίτ και Ολιβιέ Ντυαμέλ),συμμετοχή με κείμενο στο συλλογικό τόμο σαράντα Ελλήνων και ξένων ειδικών αναλυτών με θέμα : «Οι Διεθνείς Σχέσεις στην Μεταψυχροπολεμική Εποχή» - (Από τη γεωπολιτική στην γεωοικονομία και οι προκλήσεις του 21ου αιώνα), στο συλλογικό τόμο «Από το Μάαστριχ στο Άμστερνταμ» - (Αποτίμηση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και Ανάλυση της Νέας Συνθήκης της Ε.Ε.) Για τις δραστηριότητες του και άλλα θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος εξέδωσε τρία βιβλία με τις παρεμβάσεις του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα αποτελέσματά τους , μία μπροσούρα σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών να προσφεύγουν στα κοινοτικά όργανα, μία μπροσούρα για την κοινοτική πολιτική για τους νέους .

Ξένες γλώσσες: Αγγλική, Γαλλική, Ισπανική, Ιταλική.

---

To Γραφείο Τύπου

Τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΝ θα θυμούνται πάντα τον ευθύ του λόγο, τις πλούσιες γνώσεις του, τη μαχητική του παρουσία. Θα ξέρουν ότι ο Μιχάλης θα είναι πάντα μαζί μας στους δύσκολους δρόμους για μια Αριστερά που πιστεύει στο σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.

Οικολόγοι Πράσινοι ή οικολόγοι κόκκινοι

Ρώτησαν κάποιον «Τι γνώμη έχετε για τους Οικολόγους Πράσινους;» κι εκείνος απάντησε: «Προτιμώ τους οικολόγους κόκκινους».

Θα πείτε, γούστα είναι αυτά. Αλλά το ερώτημα είναι αν πράγματι μπορεί να οικολογεί μια πολιτική πρόταση, χωρίς να ... κοκκινίζει. Ή πόσο πράσινη μπορεί να είναι μια πολιτική πρόταση χωρίς ισχυρή δόση κόκκινου.
Διαβάζοντας την εκλογική διακήρυξη των Οικολόγων Πράσινων για τις ευρωεκλογές, σχεδόν σε κάθε παράγραφο σκοντάφτεις πάνω σ' αυτό το ερώτημα.
Γίνεται να αναζητάς μια «πράσινη λύση στην κρίση» απαιτώντας απλώς ένα «τέλος στην ασυδοσία του παραλογισμού των χρηματοπιστωτικών αγορών»; Και οι άλλες αγορές;
Γίνεται να ζητάς μια «πράσινη Ευρώπη» και να μην τολμάς να γράψεις έστω μια φορά τη λέξη κέρδος στη διακήρυξή σου; Να μη δελεαστείς καν από το «χαλαρό» σύνθημα «το περιβάλλον πάνω από το κέρδη»;
Γίνεται να προσβλέπεις σε μια «οικονομία βασισμένη στον κοινωνικό, μη κερδοσκοπικό τομέα» και να χαρακτηρίζεις απλώς «μυωπική» τη λογική της «οικονομίας της ανεξέλεγκτης αγοράς» ή να ζητάς απλώς «περιορισμό της σημερινής υπέρμετρης επιρροής των μεγάλων επιχειρήσεων»;
Γίνεται να θέλεις μια Ευρωπαϊκή Ένωση «δεσμευμένη στην υπόθεση της ειρήνης» και να θεωρείς «επιμέρους οδυνηρές εξαιρέσεις» σε ένα «κεκτημένο ειρήνης» τους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία, τους οποίους στήριξαν οι επιφανέστεροι Οικολόγοι-Πράσινοι της Ευρώπης;
Γίνεται να θέλεις μια «Ευρώπη των πολιτών», χωρίς να αναζητάς και να αγωνίζεσαι για μια Ευρώπη των εργαζομένων;
Γίνεται να θέλεις ν' αλλάξεις τον κόσμο και να προσφέρεσαι για πολιτική σύμπραξη μ' αυτούς που του αλλάζουνε τα φώτα -και μάλιστα χωρίς προτίμηση, είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με τη ΝΔ;

Με σιγουριά λοιπόν, ψηφίζουμε τους δοκιμασμένους οικολόγους ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!!!

Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ !!!

Kοινή Διακήρυξη Κομμάτων της Αριστεράς για τις Ευρωεκλογές

Το παρακάτω κείμενο εγκρίθηκε σε σύσκεψη που διοργανώθηκε από το ΑΚΕΛ. Στη συνάντηση πήρε μέρος και το ΚΚΕ αλλά δεν υπογράφει την κοινή ανακοίνωση (την οποία μεταξύ άλλων, υπογράφει το ΚΚ πορτογαλίας που είναι το "πιο κοντινό" στο ΚΚΕ κόμμα). Δεν γνωρίζουμε σε ποιά ακριβώς σημεία διαφώνησε το ΚΚΕ, αλλά σίγουρα είναι ένα ακόμα βήμα προς τον πλήρη απομονωτισμό.

Η Ευρώπη διέρχεται μια από τις πιο σοβαρές κρίσεις του καπιταλισμού που μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις και κινδύνους για τους εργαζόμενους και τους λαούς.

Mία κρίση που είναι το αποτέλεσμα των νεο-φιλελεύθερων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - κατοχυρωμένες μέσα στις Συνθήκες και στη Στρατηγική της Λισαβόνας - της προώθησης της ανεξέλεγκτης ελεύθερης διακίνησης του κεφαλαίου, της φιλελευθεροποίησης των αγορών και την αυξανόμενη τάση κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού τομέα σε βάρος της πραγματικής οικονομίας. Της μείωσης των δημοσίων επενδύσεων, για τη εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης μέσω της απώλειας της αξίας μισθών και της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και της πίεσης προς τη φιλελευθεροποίηση και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων οργανισμών.

Πολιτικές που προωθούν τη συσσώρευση κολοσσιαίων κερδών από τις μεγάλες και χρηματοοικονομικές ομάδες, το σχηματισμό μεγάλων μονοπωλίων και τη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και των λαών.

Τα μέτρα, που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πρόσφατα υιοθετήσει και εφαρμόζονται από τις περισσότερες κυβερνήσεις, έχουν ως βασικό στόχο τους να κοινωνικοποιήσουν τις απώλειες και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των μεγάλων οικονομικών και χρηματοοικονομικών ομάδων.

Αυτά τα μέτρα συνοδεύονται από μια έντονη φιλολογία κυβερνήσεων και των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους οποίους υπερέχουν οι συντηρητικοί, οι σοσιαλδημοκράτες και οι δεξιοί πράσινοι που επιδιώκουν τη συγκάλυψη των ευθυνών τους για τις νέο-φιλελεύθερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβάλλοντας μια ψεύτικη αποστασιοποίηση από το νέο-φιλελευθερισμό, αλλά διατηρώντας τις πολιτικές τους κατευθύνσεις στη λεγόμενη "επανίδρυση του καπιταλισμού". Αλλά η ίδια η ουσία του καπιταλισμού δεν μπορεί να αλλάξει, να ρυθμιστεί και να εξανθρωπιστεί. Απόδειξη αυτού αποτελεί η διαδικασία ενσωμάτωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Στρατηγική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, και η ενσωμάτωση των πτυχών της στρατιωτικοποίησης, της πολιτικής επέμβασης και παρεμβάσεων στην «Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας».

Παράλληλα, μη-σεβόμενοι τη δημοκρατική και κυρίαρχη θέληση όπως αυτή εκφράστηκε μέσω των δημοψηφισμάτων από το Γαλλικό, Ολλανδέζικο και Ιρλανδικό λαό, επιμένουν για μια πιο νέο-φιλελεύθερη και στρατιωτικοποιημένη Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτω από την ηγεμονία των μεγάλων δυνάμεων. Αυτό καταγράφεται μέσα από την επίμονη προσπάθεια για να παρακαμφθεί η απόρριψη της Συνθήκης της Λισαβόνας στο Ιρλανδικό δημοψήφισμα του 2008.

Είναι με τον αγώνα των εργαζομένων και των λαών που μπορεί να αντιμετωπιστεί η κατάσταση και για να ανοίξουν οι δρόμοι για την αναγκαία αλλαγή, απορρίπτοντας ότι εκείνοι που υποφέρουν περισσότερο θα πρέπει να είναι αυτοί που θα πληρώσουν τις συνέπειες της κρίσης. Μέσα από τον αγώνα για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, περισσότερη δημοκρατία, συνεργασία και ειρήνη ανάμεσα στους λαούς. Τα κόμματα που υπογράφουν την έκκληση έχουν ως στόχο να δώσουν σε αυτόν τον αγώνα φωνή μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μαζί με άλλα δημοκρατικά αριστερά και βόρεια πράσινα κόμματα και σε στενή συνεργασία με κοινωνικές οργανώσεις και κινήματα.

Οι καιροί θέτουν μπροστά τους εργαζόμενους και λαούς μια μεγάλη πρόκληση: τη επίτευξη ενός ριζικού κοινωνικού μετασχηματισμού και το ξεπέρασμα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Ως συνέχεια προηγούμενων δεσμεύσεων, οι εκλογές του Ιουνή 2009 για το Ευρωκοινοβούλιο αποτελούν για μας, τις προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις, μια ευκαιρία για να επαναβεβαιώσουμε ότι υπάρχουν εκείνες οι εναλλακτικές πολιτικές απέναντι στις νέο-φιλελεύθερες και μιλιταριστικές πολιτικές της ΕΕ.

O στόχος είναι μια Ευρώπη της συνεργασίας, κοινωνικής προόδου, ισότητας που να προωθεί το περιβάλλον, να σέβεται τη δημοκρατία, μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και της ειρήνης. Μόνο μια άλλη πορεία για την Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συμβάλει σε αυτό.

Για αυτό το λόγο, επαναβεβαιώνουν την απόρριψη της Συνθήκης της Λισαβόνας και απαιτούν όπως το κείμενο παραμεριστεί, αφού θεσμοποιεί το νέο-φιλελευθερισμό και στρατιωτικοποιεί την ΕΕ μέσα στα πλαίσια του NATO, υιοθετεί μια προσέγγιση που δίνει προτεραιότητα στην "ασφάλεια" για τα εσωτερικά ζητήματα στις χώρες της ΕΕ και βρίσκεται σε αντίθεση με την επείγουσα ανάγκη για αλλαγή, κοινωνική πρόοδο και για ένα καινούργιο ρόλο για την Ευρώπη στο κόσμο.

Τα Kόμματα που υπογραφούν αυτή τη Διακήρυξη είναι φορείς αυτών των αξιών και αυτών των απαιτήσεων. Επαναβεβαιώνουν την αποφασιστικότητα τους να δράσουν για μια διαφορετική Ευρώπη που θα λαμβάνει υπόψη αποτελεσματικά τις κοινωνικές και δημοκρατικές απαιτήσεις, τις απαιτήσεις για ειρήνη και αλληλεγγύη οι οποίες απoτελούν και τις νόμιμες προσδοκίες των λαών. Στην πάλη για μια διαφορετική Ευρώπη, εμείς προτείνουμε να εργαστούμε πάνω στους ακόλουθους τέσσερεις βασικούς άξονες προτάσεων:

Για μια Ευρώπη της απασχόλησης με δικαιώματα και για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων και λαών

- Για αύξηση της αξίας των μισθών, δηλαδή των εθνικών κατώτατων μισθών, για κοινωνική προστασία, για απεργιακά επιδόματα, σχέδια αφυπηρέτησης και συνταξιοδότησης, για μια δίκαιη κατανομή του εισοδήματος, ενάντια στο αυξανόμενο οικογενειακό χρέος και για ένα κίνητρο για κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη και μόρφωση,

- Για την απόρριψη της προτεινόμενης Οδηγίας για το χρόνο εργασίας, για το τερματισμό της φιλελευθεροποίησης της αγοράς εργασίας, για τη δημιουργία και προώθηση θέσεων εργασίας με δικαιώματα, και για μια πολιτική πρώτης απασχόλησης στη βάση της ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας, για την προώθηση της δημόσιας απασχόλησης όπου χρειάζεται, της εξάλειψης πρόσκαιρων θέσεων εργασίας και της μείωσης του χρόνου εργασίας χωρίς την απώλεια μισθού.

- Για την ενίσχυση των δημόσιων οργανισμών και των δημόσιων επένδυσεων στις κοινωνικές υποδομές που να διασφαλίζουν αξιοπρεπή στέγαση, υγεία, παιδεία και κοινωνική ασφάλιση για όλους.

- Για την ανατροπή των διαδικασιών της φιλελευθεροποίησης και ιδιωτικοποίησης, για ένα ενισχυμένο ρόλο των δημόσιων οργανισμών στους στρατηγικούς τομείς και πεδία, δηλαδή στο χρηματοοικονομικό τομέα, στο τομείς της ενέργειας, επικοινωνίας, μεταφορών, αναπτυσσόμενα σύμφωνα με τις ανάγκες, της συνεργασίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση της δημόσιας επένδυσης στην έρευνα.

Για μια Ευρώπη της οικονομικής και κοινωνικής προόδου

- Για τη υπεράσπιση των παραγωγικών τομέων και της απασχόλησης, δηλαδή εκείνων των τομέων που είναι πιο ευάλωτα στην κρίση και εκείνων με δυνατότητα για οικολογικά και οικονομικά βιώσιμη ανάπτυξη, μεταρρυθμίζοντας ριζικά τις κοινές πολιτικές για τη γεωργία και της αλιείας, διασφαλίζοντας τη ασφάλεια τροφίμων και τη κυριαρχία της κάθε χώρας, προωθώντας δημόσια έργα και υποστηρίζοντας μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις, συνεργατικούς οργανισμούς και τη τοπική αυτοδιοίκηση, επικεντρώνοντας τα κοινοτικά ταμεία προς αυτήν την κατεύθυνση και διορθώνοντας περιφερειακές ανισότητες,

- Για μέτρα υπεράσπισης ενάντια στις επιθετικές εξαγωγές ή το ντάμπιγκ, επαναφέροντας ασφαλιστικές διατάξεις όπου κρίνεται αναγκαίο,

- Για τη εφαρμογή μέτρων που θα τερματίσουν τη μετεγκατάσταση επιχειρήσεων, δηλαδή καθιστώντας την παροχή κοινοτικής βοήθειας υπό την προϋπόθεση της εκπλήρωσης υποχρεώσεων, όπως τη προστασία της απασχόλησης και της τοπικής ανάπτυξης.

- Για μια νέα πιστωτική πολιτική που θα ανταποκρίνεται στην κατάσταση των καταχρεωμένων οικογενειών με κατοικίες και των μικροεπιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες από το στραγγαλισμό της εσωτερικής αγοράς και των ψηλών τιμών των παραγωγικών παραγόντων,

- Για πολιτικό έλεγχο και εκδημοκρατισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για βαθειά αναθεώρηση των νομισματικών πολιτικών έτσι που να ευνοούν τη βιώσιμη ανάπτυξη, για την άμεση αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας και την αναθεώρηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας, αντικαθιστώντας τη με ένα Σύμφωνο για τη Κοινωνική Πρόοδο και Απασχόληση, για να έχουν τα κράτη-μέλη το δικαίωμα ρύθμισης των ψηλών τιμών, ιδιαίτερα εκείνων των βασικών αγαθών και προϊόντων,

- Για το τερματισμό του καθεστώτος των φορολογικών παραδείσων και της μη-ρυθμισμένης ελεύθερης διακίνησης του κεφαλαίου και τη απόρριψη, και φορολόγηση της διακίνησης του κερδοσκοπικού κεφαλαίου,

- Για τη χρήση του Κοινοτικού Προϋπολογισμού που, δεδομένης της δίκαιης κατανομής της κάθε χώρας με βάση το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της, θα δίνει προτεραιότητα σε πολιτικές πραγματικής σύγκλισης, με βάση την κοινωνική πρόοδο και τη διασφάλιση και προώθηση της δυνατότητας της κάθε χώρας, τη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων και την προστασία του περιβάλλοντος.

Για μια Ευρώπη με δημοκρατία, δικαιώματα και ισότητα,

ενάντια σε όλες τις διακρίσεις

- Για το σεβασμό της θέλησης των λαών και την επέκταση των δικαιωμάτων των πολιτών, για το έλεγχο των Κοινοτικών αποφάσεων μέσο της δημοκρατικής συμμετοχής και ενισχυμένο ρόλο των εθνικών Κοινοβουλίων και του Ευρωκοινοβουλίου.

- Για το δικαίωμα άσκησης έλεγχου από τους εργαζομένους, τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και κοινωνικές οργανώσεις της χρήσης των δημόσιων ταμείων, της διαχείρισης οικονομικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένου πολυεθνικών εταιριών και των σχεδίων απόλυσης. Αυτό μπορεί να καταστεί δυνατό με διαδικασίες εκδημοκρατικοποίησης στους χώρους εργασίας, στις περιφέρειες, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο.

- Για το σεβασμό των δικαιωμάτων, ελευθερίων και εγγυήσεων των πολιτών και τη σθεναρή απόρριψη των πολιτικών και μέτρων που στο όνομα της ασφάλειας τα απειλούν ή τα περιορίζουν, με πρόσχημα τη καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δε συνεπάγεται προώθηση πολέμων και κουτσούρεμα της ελευθερίας ή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά αντίθετα την ενίσχυση της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

- Για την προς τα πάνω εναρμόνιση των κοινωνικών επιπέδων και της νομοθεσίας και τη νομική εφαρμογή της αρχής της μη-οπισθοδρόμησης.

- Για την ισότητα των φύλων στην εργασία ξεκινώντας με την ίση αμοιβή για ίση εργασία σε όλους τους τομείς της κοινωνίας.

-Για προστασία ενάντια στη διάκριση με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό,

- Για την προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων των παιδιών και της νεολαίας, ενάντια στην παιδική εργασία,

- Για την προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων των αναπήρων,

- Για το σεβασμό και ενίσχυση των δικαιωμάτων των μεταναστών και προσφύγων, ιδιαίτερα στα πλαίσιο του δικαιώματος στην εργασία, το δικαίωμα της μόρφωσης και πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, που προϋποθέτει τη απόρριψη των μέτρων που λαμβάνονται στο όνομα της ασφάλειας, της καταπιεστικής και εκμεταλλευτικής "Ευρώπης-Φρουρίου" και των μηχανισμών του όπως την Οδηγία Επιστροφής,

- Για το σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων,

- Για τη καταπολέμηση όλων των μορφών ρατσισμού και ξενοφοβίας, σεξισμού, διακρίσεων ενάντια στους ομοφυλόφιλους, νέο-φασισμού, σωβινισμού, εθνικισμού, αντί-κομμουνισμού και ενάντια σε όλες τις μορφές μη-ανοχής ή αυταρχικών και αντί-δημοκρατικών πρακτικών,

- Για το σεβασμό της πολιτιστικής διαφορετικότητας και ταυτότητας και τη διασφάλιση του δικαιώματος της πρόσβασης στο πολιτισμό, προωθώντας τον πολιτισμό στα πλαίσια των ανοιχτών κοινωνιών, της συνεργασίας και ισότητας ανάμεσα στους λαούς,

- Για συνεργασία στη αποτροπή και καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, λαθρεμπορίου όπλων, εμπόριο ναρκωτικών και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, ενάντια στα διεθνή δίκτυα οικονομικού και χρηματοοικονομικού λαθρεμπορίου, πορνείας και σωματεμπορίου.

Για μια Ευρώπη που προωθεί τη ειρήνη και αλληλεγγύη

με όλους τους λαούς του κόσμου

- Για το σεβασμό του διεθνούς δικαίου, του Xάρτη των Ηνωμένων Εθνών, των αρχών της κυριαρχίας και μη-επέμβασης, του δικαιώματος των λαών για αυτό-διάθεση και ανεξαρτησία, της ειρηνικής επίλυσης διεθνών συγκρούσεων. Για το σεβασμό της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας των Kρατών και ενάντια στην αναγνώριση της αυτό-διακηρυχθείσας ανεξαρτησίας της Σέρβικης επαρχίας του Kοσόβου,

- Για τη απόρριψη της στρατιωτικοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενάντια στη επέκταση του NATO προς την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Για την κατάργηση των πολιτικό-στρατιωτικών συνασπισμών, για αφοπλισμό, την απαγόρευση της κατασκευής ή χρήσης πυρηνικών όπλων και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής, προωθώντας τη πλήρη και ολοκληρωτική κατάργηση τους, για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για αφοπλισμό, για την αυστηρή εφαρμογή της Συνθήκης Mη-Διάδοσης Όπλων, όπως και το σταδιακό περιορισμό μέσω διαπραγματεύσεων των συμβατικών οπλοστασίων και των στρατιωτικών δαπανών,

- Για την απόρριψη της στρατιωτικοποίησης του διαστήματος, ενάντια στην εγκατάσταση του "Εθνικού Αμυντικού Πυραυλικού" συστήματος στη Τσέχικη Δημοκρατία και Πολωνία, για τη δημιουργία αποπυρηνικοποιημένων ζώνων, για την κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων,

- Για την αποτελεσματική θέσπιση ενός συστήματος ασφάλειας και συνεργασίας στην Ευρώπη στη βάση των αρχών όπως καθορίζονται στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι,

- Για τον τερματισμό της κατοχής του Ιράκ και Αφγανιστάν και για την αποκατάσταση της κυριαρχίας των αντίστοιχων λαών τους,

- Για την ίδρυση ενός κυρίαρχου, βιώσιμου και ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, πλάι-πλάι με το Ισραήλ, στα εδάφη που είχαν τεθεί υπό κατοχή το 1967, με πρωτεύουσα του την Ανατολική Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.

- Για την υποστήριξη της επανένωσης της Kύπρου και του λαού της, για μια λύση διζωνικής διαπεριφερειακής Ομοσπονδίας, όπως προνοούν τα σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και στη βάση των Συμφωνιών Kορυφής, το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Για την υποστήριξη λύσης από τους Kυπρίους για τους Kυπρίους και την απόσυρση από τη Τουρκία των κατοχικών στρατευμάτων της, που θα οδηγήσει στην ειρήνη και σταθερότητα και σε ένα κοινό μέλλον ευημερίας για όλους τους Kυπρίους,

- Για τη μεταρρύθμιση και εκδημοκρατισμό του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ως ένα απαραίτητο βήμα για διεθνή συνεργασία, εκτιμώντας το ρόλο της Γενικής Συνέλευσης και των αποφάσεων της, απορρίπτοντας την κυριαρχία του NATO επί του OHΕ για ζητήματα ασφάλειας,

- Για το σεβασμό των αρχών της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, περιλαμβανομένου όλων των αστικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, της Διεθνούς Συνθήκης για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Οικονομικά, Κοινωνικά, και Πολιτιστικά Δικαιώματα,

- Για τη ανάπτυξη πιο δίκαιων και ισότιμων διεθνών οικονομικών σχέσεων, διασφαλίζοντας την πρόσβαση σε τρόφιμα, νερό και ενέργεια και την προστασία αυτών των πόρων, ο αγώνας ενάντια στη φτώχεια και ασθένειες, την απόρριψη των καταστροφικών πολιτικών και υπαγορεύσεων των διεθνών χρηματοοικονομικών και εμπορικών οργανισμών (Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Παγκόσμιας Τράπεζας),

- Για την αποτελεσματική εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Kιότο για το περιβάλλον, παρά τις ελλείψεις του και για την εφαρμογή των αποφάσεων που έχουν εγκρίνει διάφορες Συναντήσεις Kορυφής οργανωμένες υπό την αιγίδα του OHΕ,

- Για τη διαγραφή του εξωτερικού χρέους των αναπτυσσόμενων κρατών και για πολιτικές δραστήριας υποστήριξης και αλληλεγγύης σε εκείνους τους λαούς, δηλαδή την παροχή τουλάχιστον του 0.7% του AΕΠ ως οικονομική βοήθεια σε αυτές τις χώρες,

- Για τη διαγραφή των Συμφωνιών Ελεύθερων Συναλλαγών που προωθεί η ΕΕ, συγκεκριμένα των Συμφωνιών Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης, και για την προώθηση μιας πολιτικής συνεργασίας, με βάση την ισότητα, κύρια με τις Αφρικανικές και Λατινοαμερικάνικες χώρες.

Αλλάζοντας πορεία: μια διαφορετική Ευρώπη της συνεργασίας,

προόδου και της ειρήνης είναι εφικτή!

Υπάρχει μια πραγματική εναλλακτική λύση στις νέο-φιλελεύθερες και μιλιταριστικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απαιτούν μια μόνιμη διεκδίκηση της δυνατότητας για μια Ευρώπη των εργαζομένων και των λαών και του στόχου της δημιουργίας νέων κοινωνιών με δικαιοσύνη και κοινωνική πρόοδο.

- Από τη Mέση Ανατολή μέχρι τη Λατινική Αμερική, σε ολόκληρο το κόσμο οι λαοί αγωνίζονται να είναι οι πρωταγωνιστές του παρόντος και του μέλλοντος τους. H αλληλεγγύη είναι η δύναμη μας.

- Οι πολιτικές δυνάμεις που υπογράφουν αυτή τη Διακήρυξη επαναβεβαιώνουν ότι ωρίμασε ο καιρός για ριζική αλλαγή που θα κάνει τους εργαζόμενους και τους λαούς, τους άνδρες και γυναίκες της Ευρώπης - και όχι τις αγορές και τις κυρίαρχες οικονομικές δυνάμεις, δηλαδή τις πολυεθνικές εταιρείες και το χρηματοοικονομικό κεφάλαιο - το πραγματικό αντικείμενο και ευεργετούμενους των πολιτικών που εφαρμόζονται στο όνομα τους,

- Mία άλλη Ευρώπη είναι εφικτή με πιο πλατιούς και δυνατούς αγώνες ενώνοντας όλους εκείνους που σε κάθε χώρα απορρίπτουν τις πολιτικές του διευθυντηρίου των νέο-φιλελεύθερων και μιλιταριστικών πολιτικών και που θέλουν να εργαστούν μαζί, για το δημοκρατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας και για μια εναλλακτική λύση στην καπιταλιστική κοινωνία.

- Μία άλλη Ευρώπη που να σέβεται τις αξίες και τα ιδανικά των νέων, όπως εκφράζονται μέσα από τους αγώνες της σε όλη την Ευρώπη. Που θα προσφέρει στους νέους ευκαιρίες για ένα ελπιδοφόρο και προοδευτικό μέλλον. Μία Ευρώπη που να ανοίγει δρόμο για νέες προοπτικές, για προσωπικές και συλλογικές κατακτήσεις και για ένα κόσμο ειρηνικό για τις νέες γενιές.

- Ως κόμματα της Αριστεράς, είμαστε ένα συστατικό μέρος αυτού του κινήματος. Επαναβεβαιώνουμε ότι θέλουμε να δράσουμε μέσα και έξω από το Ευρωκοινοβούλιο, σε κάθε αγώνα για τη οικοδόμηση μιας άλλης Ευρώπης.

- Συνεπώς, είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε και αναπτύξουμε τη συνεργασία μας στα πλαίσια και στη βάση της εμπειρίας και της δουλειάς που διεξάγει η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωμένης Αριστεράς-Bόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE-NGL). Σεβόμενοι τις διαφορετικές θέσεις, τις εθνικές μας ιδιαιτερότητες και αναζητώντας συγκλίσεις ανάμεσα σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις που συνθέτουν τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της ομάδας και επιδιώκοντας να εργαστούμε από κοινού για να αλλάξουμε την Ευρώπη, να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη των λαών, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ειρήνης.

Υπoγράφοντας αυτή τη Διακήρυξη, δεσμευόμαστε να υπερασπίσουμε αυτούς τους στόχους και κατευθυντήριες γραμμές στην κάθε μια χώρα μας και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο στην εκστρατεία για τις Ευρωπαϊκές Εκλογές του 2009 και στη συνέχεια μέσο των αντίστοιχων μας εκλεγμένων μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Κόμματα που στηρίζουν την Κοινή Έκκληση:

1 ΓΑΛΛΙΑ Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα

2 ΓΕΡΜΑΝΙΑ Η Αριστερά

3 ΓΕΡΜΑΝΙΑ Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα

4 ΙΣΠΑΝΙΑ Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας

5 ΙΣΠΑΝΙΑ Ενωμένη Αριστερά Ισπανίας

6 ΙΤΑΛΙΑ Κόμμα Ιταλών Κομμουνιστών

7 ΙΤΑΛΙΑ Κομμουνιστική Επανίδρυση

8 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα

9 ΤΣΕΧΙΑ Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας και Μοραβίας

10 ΦΙΛΑΝΔΙΑ Κομμουνιστικό Κόμμα Φιλανδίας

11 ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ

12 ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας

13 ΚΥΠΡΟΣ ΑΚΕΛ

14 ΑΥΣΤΡΙΑ Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστρίας