Ανακοίνωση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ για το τριήμερο εκδηλώσεων μνήμης για τον έναν χρόνο από την δολοφονία του Αλ.Γρηγορόπουλου

Το χρονικό των προαναγγελθέντων επεισοδίων, φρόντισε το υπουργείο προστασίας του πολίτη, να μην διαψευστεί. Με απίστευτη βία διέταξε τις αστυνομικές δυνάμεις να εφαρμόσουν το δόγμα της μηδενικής ανοχής, παραβιάζοντας όλη τη σχετική νομοθεσία και το Σύνταγμα.

Εξαπέλυσαν προληπτική επίθεση στο Κερατσίνι και στα Εξάρχεια, χωρίς Εισαγγελέα, παραβιάζοντας το οικιακό άσυλο και εισβάλλοντας στο Δημαρχείο Κερατσινίου χωρίς άδεια της αρχής. Η προσαγωγή ατόμων και η μετατροπή τους σε κατηγορούμενους, χωρίς την τήρηση του νόμου, καθώς και η αθρόα προσαγωγή διαδηλωτών, πριν καν φτάσουν στη διαδήλωση, ήταν βέβαιο ότι θα κλιμακώσουν τις αντιδράσεις, ώστε να επιβεβαιωθεί η προαναγγελία τους.

Η βεντέτα του Χρυσοχοΐδη με τους αναρχικούς και η στρατικοποίηση της αντιπαράθεσης, εγκυμονεί κινδύνους για την πολιτική έκφραση και διαμαρτυρία. Καλούμε την κυβέρνηση να επέμβει άμεσα στο σχεδιασμό της ανεξέλεγκτης καταστολής που εφαρμόζει ο υπουργός της.

Η υπονόμευση της διαδήλωσης της Δευτέρας, που αποτελεί έναν επιπλέον στόχο της αστυνομικής βίας που εκδηλώθηκε στη σημερινή πορεία ώστε να μην κατέβουν μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι, θα έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Η νεολαία δεν τρομοκρατείται. Αγωνίζεται για τα αυτονόητα και κανείς και τίποτα δεν θα υπονομεύσει τη συλλογική της έκφραση. Η μαζική συμμετοχή της στο σημερινό συλλαλητήριο και παραμονή της ως το τέλος, παρά την καταστολή και τη ρίψη δακρυγόνων, αποδεικνύει ότι το ρεύμα της αμφισβήτησης δεν γυρνάει πίσω.

Οι σχεδιασμένες επιθέσεις από ομάδες οπαδών της τυφλής βίας και η στρατηγική της έντασης που έχουν επιλέξει, δεν επηρεάζει τη συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας, που υιοθετεί το δρόμο του συλλογικού αγώνα.

Ποιος φοβάται τους Δεκέμβρηδες; - άρθρο του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο διαδικτυακό τόπο ‘protagon.gr’

Πριν από έναν χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τις σφαίρες ενός αστυνομικού όπλου. Αυτό που ακολούθησε ήταν πέρα από κάθε πρόβλεψη.

Ένα τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας και αγανάκτησης, εκδηλώθηκε αστραπιαία σε ολόκληρη την Ελλάδα σαρώνοντας το γενικό κλίμα παραίτησης και πολιτικής απάθειας μέσα στο οποίο φαινόταν να ζει η ελληνική νεολαία. Και έφερε σε αδιέξοδο το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, το οποίο είχε αποφασίσει να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την εκδοχή του «μεμονωμένου ατυχούς γεγονότος».

Είναι προφανές ότι αυτή η παράλογη και ωμή δολοφονία, ήταν η σπίθα. Το εύφλεκτο υλικό ήταν τα συσσωρευμένα αδιέξοδα της νέας γενιάς. Αδιέξοδα γνωστά και ομολογημένα. Η τεράστια κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, το αβέβαιο εργασιακό μέλλον, που στερεί από τους νέους ανθρώπους την προοπτική της ανεξαρτησίας και της ατομικής ελευθερίας, η σοβαρή οικονομική κρίση και η εργασιακή και οικονομική επισφάλεια. Με λίγα λόγια, η βεβαιότητα ότι αυτή η γενιά θα ζήσει τη ζωή της χειρότερα από ότι έζησαν όλες οι προηγούμενες γενιές μέχρι σήμερα.

Αυτά τα προβλήματα, γέμιζαν διαρκώς το ποτήρι, που ξεχείλισε με την δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Και έτσι προκλήθηκε αυτό το πρωτοφανές κύμα οργής, που ξέσπασε σε δρόμους, πλατείες και έξω από αστυνομικά τμήματα. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Την ώρα που οι βασικοί εκφραστές του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος και τα μεγάλα ΜΜΕ προσπαθούσαν να παρουσιάσουν αυτό το ξέσπασμα μόνο ως τυφλή βία πάνω σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων, δεκάδες χιλιάδες νέα παιδιά διαδήλωναν επί μέρες με μαζικό, δυναμικό αλλά ειρηνικό τρόπο. Και σχεδόν ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι κατέβηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, συγκροτώντας τις μαζικότερες οργανωμένες διαδηλώσεις των τελευταίων δεκαετιών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη πολιτική δύναμη που υπερασπίστηκε, χωρίς να λογαριάσει το κόστος, το δίκαιο και τα αίτια αυτής της εξέγερσης. Και το πλήρωσε. Πολύ γρήγορα η δημόσια συζήτηση σταμάτησε να επικεντρώνει στα εύφλεκτα υλικά και εστιάστηκε στα αποκαΐδια. Και όσοι τολμήσαμε να εστιάσουμε στον ορθό λόγο, μετατραπήκαμε σε ηθικούς αυτουργούς του εμπρησμού. Δεν μετανιώσαμε και δεν κάναμε πίσω. Υπερασπιστήκαμε από θέση αρχής την εξεγερμένη νέα γενιά από την οργανωμένη συκοφαντία και παραπληροφόρηση. Και επιμόνως φέραμε στο προσκήνιο τα αδιέξοδα που προκαλούν τον θυμό της. Και ταυτόχρονα καταθέσαμε προτάσεις που θα μπορούσαν να δώσουν διέξοδο. Προτάσεις που αφορούσαν τον περιορισμό της καταστολής και της αστυνομικής αυθαιρεσίας, την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης, την εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων, την αντιμετώπιση της ανεργίας και της εργασιακής επισφάλειας.

Εξακολουθούμε να μη μετανιώνουμε για το Δεκέμβρη. Για τη σκληρή μάχη αρχών που δώσαμε απέναντι σε ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο. Δε μετανιώνουμε, κυρίως, γιατί πιστεύουμε ότι τα αιτήματα αυτά παραμένουν ενεργά στη συνείδηση της κοινωνίας και αναδεικνύονται πιο ζωντανά, πιο ξεκάθαρα και πιο ώριμα στους επόμενους κοινωνικούς αγώνες.

Ένα χρόνο μετά, ξέρουμε περισσότερα. Ξέρουμε ότι η σπίθα της αμφισβήτησης υπάρχει στις καρδιές των νέων ανθρώπων.

Ξέρουμε ότι η κυρίαρχη πολιτική και οικονομική στρατηγική, που για να συσσωρεύσει κέρδη στους λίγους οδηγεί την κοινωνία σε βαθειά κρίση, δεν έχει ούτε την υποστήριξη, ούτε την συναίνεση που θα ήθελε για να προχωρήσει.

Ξέρουμε ότι το να δηλώνεις αριστερά και να μοστράρεις τα σφυροδρέπανα δε σε θέτει κατά ανάγκη απέναντι στο σύστημα εξουσίας.

Το κυριότερο όμως που ξέρουμε, είναι ότι το σύστημα εξουσίας, παρά την φαινομενικά απόλυτη κυριαρχία του, έχει σοβαρές αδυναμίες και φοβάται.

Όχι τα ξεσπάσματα βίας, γιατί αυτά ξέρει ότι μπορεί να τα διαχειριστεί προς όφελός του. Φοβάται όμως τον κόσμο που διεκδικεί τα αυτονόητα, στους δρόμους, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας. Φοβάται τον επόμενο Δεκέμβρη, που θα ξεσπάσει πιο συνειδητά, πιο οργανωμένα, με ξεκάθαρα διατυπωμένα τα πολιτικά και κοινωνικά του αιτήματα: Aντίσταση, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια.

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξη, διαδηλώνουμε στις 6 και 7 Δεκέμβρη

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου και τη μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη, όλες οι αιτίες που προκάλεσαν την τραγωδία και τον ξεσηκωμό, παραμένουν εδώ: κρίση, γιγάντωση της επισφάλειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αστυνομοκρατία, στοχοποίηση της νεολαίας.

Ένα χρόνο μετά, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα για να μην ξαναϋπάρξει άλλος Κορκονέας. Αντιθέτως, όχι μόνο είναι σε πλήρη λειτουργία ο μηχανισμός που γεννάει τους αστυνομικούς-πιστολέρο, αλλά και μεθοδεύεται η «επιεικής» δικαστική μεταχείριση των δολοφόνων, με πρώτο βήμα την προκλητική μεταφορά της δίκης στην Άμφισσα.
Ένα χρόνο μετά, θα βγούμε και πάλι στους δρόμους για να διαδηλώσουμε όχι μόνο για τον Αλέξη, αλλά και ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της λιτότητας της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων, του αντεργατικού προϋπολογισμού, της περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών, του ρατσισμού.
Ένα χρόνο μετά επιμένουμε: η εξέγερση ήταν, είναι, και θα παραμείνει δίκαιη!

Σε σύσκεψη αριστερών οργανώσεων και κομμάτων που πραγματοποιήθηκε στις 19/11 στο Πολυτεχνείο αποφασίστηκαν:
  • Η οργάνωση πορείας διαμαρτυρίας την ημέρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξη, την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στη 1:30 μμ στα Προπύλαια (με κατεύθυνση τη Βουλή).
  • Τη στήριξη και συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 7ης Δεκεμβρίου (Προπύλαια, 12:00).
  • Το άνοιγμα πρωτοβουλιών σε όλη τη χώρα για να πάρουν οι κινητοποιήσεις πανελλαδικό χαρακτήρα.
Ένα χρόνο μετά το κρατικό έγκλημα και την κοινωνική εξέγερση, θα διαδηλώσουμε διεκδικώντας:
  • Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι αστυνομικοί.
  • Να αφοπλιστεί η Αστυνομία και να καταργηθούν οι ειδικές δυνάμεις (ΜΑΤ, «Δ», κτλ)
  • Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία την καπιταλιστική κρίση.
Ένα χρόνο μετά, και αυτός ο Δεκέμβρης θα είναι του Αλέξη!

Το κάλεσμα υπογράφουν μέχρι τώρα οι (ο κατάλογος παραμένει ανοιχτός):

AΚΟΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, ΚΟΕ, Κόκκινο, Νεολαία Συνασπισμού. Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΣΕΚ, Συνασπισμός, Συντονιστικό Αντίστασης Μαθητικών Πρωτοβουλιών, Συντονιστικό Μαθητών Αλέξης Γρηγορόπουλος

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 3ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

29/11/2009

Μπαίνουμε σε μια περίοδο κρίσιμη: Από τη δράση της αριστεράς ,από τη δράση μας, θα εξαρτηθούν πολλά. Τόσο το επίπεδο των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ,όσο και ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων , η σταθερότητα – ακόμη και η επιβίωση του πολιτικού τοπίου που ονομάσαμε « δικομματισμό».

Σ’ αυτήν την περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπαίνει σαν άγραφο χαρτί: στις Διακηρύξεις του ‘03 και του ’07,στα εκλογικά προγράμματα μας, στους «15 άμεσους στόχους πάλης» δεσμευτήκαμε στην πάλη για την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, στην αντίθεση στον δικομματισμό και την κεντροαριστερά ,στην αναφορά στον στρατηγικό στόχο του σοσιαλισμού. Αυτά είναι κεκτημένα. Δεν μπορούν να τεθούν σε αναθεώρηση ή αμφισβήτηση. Είναι μια στέρεα βάση πάνω στην οποία έχουμε το καθήκον να χτίσουμε, να περιγράψουμε τη γραμμή μας για τη νέα κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά τις εκλογές. Αντιμετωπίζουμε πλέον μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση . Μια κυβέρνηση που σε ελάχιστο χρόνο βιάστηκε να αποδείξει ότι θα ακολουθήσει την πορεία όλων των ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών.

Σύμφωνα με την συζήτηση και τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε η παρούσα Πανελλαδική Σύσκεψη κατέληξε :

1. Άμεση υλοποίηση των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Σύσκεψης: Γραφείο Τύπου και εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ,έκδοση περιοδικού και λειτουργία του site με συντακτική επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ. Συγκρότηση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

2. Βασικά «κύτταρα» της οργανωτικής συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Τοπικές, Νομαρχιακές και κλαδικές Επιτροπές . Λειτουργούν με κέντρο την Συνέλευση των μελών που έχει το δικαίωμα να αποφασίσει – με συναίνεση ή ενισχυμένη πλειοψηφία- για τα τοπικά ή Νομαρχιακά ή Κλαδικά ,πολιτικά ζητήματα και για την ανάδειξη της Συντονιστικής Γραμματείας κάθε επιτροπής.

3. Θεσπίζεται η έννοια του «μέλους» του ΣΥΡΙΖΑ, σε άμεση σύνδεση με τις Τοπικές ή Νομαρχιακές (ή και «θεματικές» όπου έχει αναπτυχθεί ουσιαστική δράση και συμμετοχή) επιτροπές του. Σε κάθε Επιτροπή δημιουργείται Ενιαίο Μητρώο Μελών που περιλαμβάνει τα μέλη των συνιστωσών, αλλά και τους/τις ανένταχτους/ανένταχτες. Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ εφοδιάζονται με «κάρτα μέλους» με ευθύνη της αντίστοιχης επιτροπής.

4. Κορυφαίο σώμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Συγκαλείται τακτικά μια φορά το χρόνο και έκτακτα –με ευθύνη της Γραμματείας-όταν προκύπτει σοβαρό θέμα. Οι αντιπρόσωποι ορίζονται με αποφάσεις των Τοπικών –Νομαρχιακών –Κλαδικών Επιτροπών με συναίνεση ή εκλογή ,με μέριμνα για πλουραλιστική εκπροσώπηση ,ώστε η σύνθεσή της να καθίσταται ισχυρή και αναμφισβήτητη.

5. Την ευθύνη ανάμεσα σε δύο Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις έχει η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Συγκροτείται με την μέθοδο της συναίνεσης. Συμμετέχει τουλάχιστον ένας ή μια εκπρόσωπος από κάθε συνιστώσα και ανένταχτοι-ες (σε αριθμό και σύνθεση που κάθε φορά συμφωνούνται στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη).

6. Ενισχύεται αποφασιστικά το Ταμείο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να διασφαλίζεται η κεντρική και τοπική λειτουργία του.

7. Για όλα τα υπόλοιπα ζητήματα -όσα αναπτύχθηκαν στην παρούσα Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αλλά και όποια μπορεί να προκύψουν κατά την εμβάθυνση των ζητημάτων- συγκροτείται ανοιχτή Επιτροπή που αναλαμβάνει σε συνεργασία με τη Γραμματεία να διερευνήσει και να προετοιμάσει τη συζήτηση για την επόμενη σαφώς συγκροτημένη 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών απ΄ όλες τις τοπικές, κλαδικές και θεματικές επιτροπές. Αυτή θα συγκληθεί μέσα στο 2010, με προσπάθεια να πραγματοποιηθεί στο πρώτο εξάμηνο του έτους.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΣΥΡΙΖΑ – ΥΜΗΤΤΟΥ

1. Είναι κοινά αποδεκτό ότι στο διάστημα που ακολούθησε την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ανάλογη των προσδοκιών του κόσμου μας και του κλίματος που είχε αναπτυχθεί στη Συνδιάσκεψη, με βασικό πρόβλημα ότι εν πολλοίς ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμεινε μια υπόθεση κορυφών. Ωστόσο, δεν χωράει αμφιβολία ότι στο διάστημα μετά τις Ευρωεκλογές η κατάσταση χειροτέρεψε δραματικά. Τότε πια μπορούμε να μιλάμε για μια εικόνα απωθητική για τους ψηφοφόρους και τους αγωνιστές της Αριστεράς που έχουν εμπνευστεί από το ενωτικό αυτό εγχείρημα. Άναυδοι οι αριστεροί πολίτες παρακολουθούσαν μια διαμάχη, χωρίς πολλές φορές εμφανές πολιτικό επίδικο, που έλαβε εκφυλιστικές διαστάσεις. Με προσωπικές στρατηγικές, με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς εναντίον προσώπων και κομμάτων, χωρίς στοιχειώδες αίσθημα ευθύνης. Όλα αυτά σχεδόν ακύρωναν την πολύ σημαντική δράση του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στη βουλή και τα κινήματα το προηγούμενο διάστημα και τον έφεραν στα πρόθυρα της διάλυσης.

2. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του Οκτωβρίου 2009 αποτελεί ένα «ανέλπιστα» καλό αποτέλεσμα αν λάβουμε υπόψη μας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δόθηκε η εκλογική μάχη και την εσωτερική κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ. Το αποτέλεσμα αυτό δεν ήρθε αυτόματα.

o Οφείλεται κυρίως στον κόσμο της Αριστεράς στα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν δική τους υπόθεση την ισχυρή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή και τους αγώνες.

o Οφείλεται στην κινηματική δράση και αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ το διάστημα από τις βουλευτικές εκλογές του 2007 μέχρι τις Ευρωεκλογές που δεν σκιάστηκε πλήρως από απαράδεκτες συμπεριφορές του καλοκαιριού. Φαίνεται ότι ο κόσμος δεν ξέχασε τον «άλλο» καλό ΣΥΡΙΖΑ.

o Οφείλεται στη σωστή και αποτελεσματική προεκλογική εκστρατεία που έδωσε βάρος στις προγραμματικές μας προτάσεις και την αποκάλυψη των συγκλίσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και εκφράστηκε με πειστικό τρόπο από τον πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα.

o Οφείλεται στη σύνδεση μας με τα ευρωπαϊκά ρεύματα της αριστεράς και ιδιαίτερα το Die Linke της Γερμανίας και το Bloco της Αριστεράς στην Πορτογαλία.

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει το επόμενο διάστημα, με βάση τις προγραμματικές του επεξεργασίες να κινηθεί στην κατεύθυνση της αριστερής αντιπολίτευσης τόσο στη βουλή όσο και στους κοινωνικούς αγώνες. Δεν τρέφουμε αυταπάτες για την πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στη Ν.Δ. να επιστρέψει. Με τη δράση μας στο μαζικό κίνημα και τη βουλή πρέπει να μεταμορφώνουμε τις προσδοκίες αρχικά και την απογοήτευση αργότερα του κόσμου σε διεκδίκηση. Με τις προτάσεις μας να δίνουμε αριστερή διέξοδο στα προβλήματα σε ευθεία αντίθεση με το δικομματικό σκηνικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σταθεί στο πλευρό της «ξεχασμένης» κοινωνίας, στο πλευρό του κόσμου της εργασίας, των ανέργων, των φτωχών, των νέων, των γυναικών, των μεταναστών, των χωρίς φωνή. Η πολιτική μας πρέπει να γίνει πιο ταξική. Η Αριστερά πρέπει να έχει οργανική σχέση με τα φτωχά λαϊκά στρώματα να έχει ισχυρή κοινωνική γείωση Αν έτσι πολιτευτούμε ο κόσμος θα μας ξαναδώσει την ευκαιρία να αναδειχθούμε σε βασική δύναμη ανατροπής του πολιτικού σκηνικού.

4. Για να υπηρετήσει τους παραπάνω στόχους ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει την ανάλογη δομή που να εξασφαλίζει αποτελεσματικότητα, δημοκρατία και ισοτιμία ανάμεσα στα μέλη του και ταυτόχρονα σεβασμό στις υπάρχουσες κομματικές δομές των συνιστωσών του.

Σκοπός της οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι η προσπάθεια να ανταποκριθούμε σε μια διάθεση στράτευσης (ή επαναστράτευσης) σε αριστερό σχήμα που όμοιά της έχουμε να δούμε από τη μεταπολίτευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κατάλληλο σχήμα να υποδεχθεί όλον αυτό τον κόσμο.

5. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε σαν εκλογική συνεργασία, εξελίχθηκε σε μια πιο μόνιμη πολιτική συνεργασία κομμάτων οργανώσεων και ανένταχτων ανθρώπων της Αριστεράς. Η κοινή δράση και οι πολιτικές και εκλογικές μάχες που έχουμε δώσει έχουν δράσει οσμωτικά στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ παραμένουν όμως σοβαρές διαφορές στρατηγικής και τακτικής που δεν επιτρέπουν την ενοποίηση σε ένα πολιτικό κόμμα. Όμως μπορούμε να κάνουμε ένα σοβαρό βήμα μπροστά. Από το ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών (κυρίως στην κορυφή) να περάσουμε στο ΣΥΡΙΖΑ των μελών και των συνιστωσών. Από τα διορισμένα, χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες όργανα να περάσουμε σε εκλεγμένα με μεγαλύτερη νομιμοποίηση όργανα.

6. Έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα πολλά σχέδια οργανωτικής λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλά έχουν επικαλυπτόμενες ή με μικρές διαφορές προτάσεις που επιτρέπουν νηφάλια συντροφική συζήτηση χωρίς πολεμικούς τόνους. Με το σχέδιο που τελικά θα επιλέξουμε πρέπει να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική λειτουργία (να δίνουμε την εικόνα πολιτικής παράταξης που αποφασίζει και δρα ενιαία). Να εξασφαλίζεται η πλουραλιστική εκπροσώπηση των συνιστωσών ιδιαίτερα στα κεντρικά όργανα. Να εξασφαλίζεται η ισοτιμία των μελών και η μεγαλύτερη δυνατή δημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων. Να επιτρέπει τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ με συνιστώσες και άτομα όπως γινόταν μέχρι σήμερα.

7. Βασικές αρχές της λειτουργίας μας πρέπει να είναι :

o Συζήτηση και επικαιροποίηση της πολιτικής συμφωνίας πάνω στην οποία στηρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ

o Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μέλη συνιστώσες και φυσικά πρόσωπα

o Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι όποιος συμφωνεί με τις αρχές και την πολιτική του και θέλει να συμμετέχει στις δραστηριότητές του.

o Βασικό κύτταρο της λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Τοπικές Επιτροπές που συγκροτούνται σε τοπικό ή κλαδικό επίπεδο (όποιος επιθυμεί μπορεί να συμμετέχει ταυτόχρονα σε θεματικές επιτροπές).

o Οι αποφάσεις παίρνονται σε όλα τα επίπεδα από τα παρόντα μέλη με προσπάθεια συναίνεσης ή αν αυτό δεν είναι δυνατόν με αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων.

o Για την εκλογή της κεντρικής γραμματείας, πρέπει να υπάρχουν ποσοστώσεις σε τέτοιο βαθμό που να εξασφαλίζεται η εκπροσώπηση όλων των συνιστωσών.

o Πρέπει να υπάρξει ρύθμιση για τα κριτήρια που πρέπει να πληροί μια ομάδα μελών για να αναγνωριστεί σαν συνιστώσα.

o Να ιδρυθεί γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.

o Ένα ποσοστό από την κρατική επιχορήγηση και τις αμοιβές των εκλεγμένων (βουλευτών, ευρωβουλευτών, δημάρχων …) πηγαίνει στο κεντρικό ταμείο του ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα μοιράζονται οι συνιστώσες.

Πιστεύουμε ότι τα πολιτικά προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να λυθούν με οργανωτικά μέτρα. Τα προβλήματα διγλωσσίας, παραγοντισμού αγνόησης αποφάσεων είναι θέμα πολιτικής συζήτησης ηθικής τάξης και συνείδησης. Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι θα ξεπεραστούν με αυστηρούς κανόνες. Χρειάζονται όμως καθαροί κανόνες με τους οποίους θα συζητάμε θα αποφασίζουμε, θα συμφωνούμε ή θα διαφωνούμε.

Υμηττός23/11/2009

Ανακοίνωση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

15/11/2009

Ζωντανό παράδειγμα ανιδιοτέλειας και αγωνιστικής συλλογικής δράσης, πηγή έμπνευσης για μια ολόκληρη ζωή, αποτελεί η εξέγερση του Νοέμβρη. Ο Νοέμβρης δεν ήταν κάτι στιγμιαίο ούτε και αφορά μόνο μία γενιά. Με το «Ψωμί –Παιδεία –Ελευθερία» παρέλαβε από τη γενιά της αντίστασης μία βαριά, πολύτιμη σκυτάλη. Άνοιξε μέτωπο διαρκές, με τη φτώχια και την κοινωνική ανισότητα, ενάντια στο σκοταδισμό και την καταστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών, μέτωπο διαρκές για ανεξαρτησία.

Ανέδειξαν, όμως, ταυτόχρονα οι αγωνιστές και αγωνίστριες του Νοέμβρη πάρα πολλά… Ζωγράφισαν ξανά το ουράνιο τόξο της κοινωνικής χειραφέτησης με όλα τα χρώματα… Το χρωμάτισαν με τον πρωταγωνιστικό ρόλο της νέας γενιάς, της φοιτητικής, της μαθητικής, της εργαζόμενης. Το χρωμάτισαν με την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών στους αγώνες, τις συνελεύσεις, τις απάνθρωπες διώξεις. Ανέδειξαν την συνάντηση του λαϊκού κινήματος με τα πρώτα οικολογικά σκιρτήματα για μία καταστροφή που είχε αρχίσει να συντελείται.

Σήμερα για τα κινήματα, για τη ριζοσπαστική αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο αγώνας του Νοέμβρη αποτελεί ανοιχτό βιβλίο θεωρίας αλλά και πρακτικής, για τους αγώνες που έχουμε μπροστά μας. Νέες μορφές αλλοτρίωσης και καταπίεσης, νέου τύπου δεσμά, απαιτούν σήμερα νέους αγώνες. Σ’ έναν κόσμο που υψώνονται εθνικά, πολιτισμικά, κοινωνικά τείχη, σ’ έναν κόσμο που εμποδίζει την κοινωνική απελευθέρωση και που απειλεί να καταστρέψει τη φύση… Σε μία χώρα που βυθίζεται, σε μία καθολική κρίση, παγιδευμένη στα δίχτυα μίας ανθρωποκτόνας και περιβαλλοντοκτόνας νεοφιλελεύθερης πολιτικής… Την ώρα που τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα απειλούνται, που θέσεις εργασίας χάνονται, που η δημόσια περιουσία εκποιείται, που η δημόσια παιδεία επιχειρείται να θυσιαστεί στο βωμό του κέρδους και που η αλληλεγγύη στους αδύναμους καταγγέλλεται, αυτή την ώρα σ’ έναν δρόμο καλούμαστε να συναντηθούμε. Σ’ έναν δρόμο σαν τον δρόμο του Νοέμβρη, τον δρόμο που μετατρέπει την οργή σ’ ελπίδα οφείλουμε να βαδίσουμε.

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 17/11 3 μ.μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ